Auf unserer Webseite werden neben den technisch erforderlichen Cookies noch Cookies zur statistischen Auswertung gesetzt. Sie können die Website auch ohne diese Cookies nutzen. Durch Klicken auf „Ich stimme zu“ erklären Sie sich einverstanden, dass wir Cookies zu Analyse-Zwecken setzen. Sie können Ihre Cookie-Einstellungen hier einsehen und ändern.
Papst Bonifatius IX. erlaubt kirchliche Handlungen in Bielefeld auch während des Aufenthalts von Gebannten.
Anmelden
Um Merklisten nutzen zu können, müssen Sie sich zunächst anmelden.
1393 August 23/BUB 486
Registratursignatur: Bielefelder Urkundenbuch, S. 274f., Nr. 486
100,001/Urkunden 100,1/Urkunden
100,1/Urkunden
1393 August 23 (Assisi)
Darin: Bonifacius episcopus, servus servorem Dei, ad perpetuam rei memoriam. Honestis et humilibus supplicum votis Ulis, presertim que divini cultus augmentum et animarum salutem concernunt, libenter annuimus illaque, quantum cum Deo possumus, favoribus prosequimur oportunis. Sane pro parte dilectorum filiorum proconsulum et consulum ac universitatis utriusque opidi Bilveldensis Paderburnensis diocesis nobis nuper exhibita peticio continebat, quod sepe contingit opida ipsa ex eo ecclesiastico subire interdicto, quod a nonnullis iudicibus tarn a sede apostolica vel eius legatis deputatis sive commissariis diversis fungentibus auctoritatibus quam etiam ab ordinariis civitatis Paderbornensis et dicte diocesis et aliorum locorum tarn in personas extraneas accedentes ad dicta opida seu eorum suburbia et ad illa declinantes causa ibidem dies placiti observandi et alias commedendi vel bibendi seu etiam pernoctandi aut alia eorum negocia expediendi quam etiam incolas et habitatores ipsorum opidorum et alias inibi lares suos faventes vel aliqua bona immobilia habentes ibidem excomunicacionis seu interdicti sentencie fulminante existunt vel eisdem est ingressus ecclesie interdictus et quandoque dicti iudices mandant in eorum processibus vel vigore provincialium vel synodalium constitucionum prohibetur, ne in opidis huiusmodi etiam post recessum talium personarum excomunicatarum et quibus, ut prefertur, huiusmodi est ingressus ecclesie interdictus, per dies et aliquando per menses aliquos divina official celebrentur absque culpa predictorum proconsulum, consulum et universitatis, propter que inter clerum et populum eorundem opidorum odium et scandalum generantur, unde divinus cultus diminuitur, animarum pericula subsequuntur ac populi devocio minuitur a divinis officiis ac lentescit in populo memorato. Quare pro parte proconsulum, consulum et universitatis predictorum nobis fuit humiliter supplicatum, ut providere ipsis super hoc de opportuno remedio paterna diligencia dignaremur. Nos igitur, qui divinum cultum augeri et christianara populi devocionem conservari et scandalis ac animarum periculis obviare intensis desideriis affectamus, huiusmodi supplicacionibus inclinati prefatis proconsulibus, consulibus et universitati, utpostquafm] huiusmodi persone quacunque etiam auctoritate excomunicate et quibus, ut prefertur, huiusmodi ingressus ecclesie interdictus, si que ad prefata opida accesserint et ibidem commedendo vel bibendo seu etiam pernoctando moram traxerint, etiam si in eisdem opidis lares suos foverint vel ibidem aliqua bona immobilia obtinuerint, dunmodo proconsules, consules et universitas predicti illos realiter de ipso opido et eius suburbiis, quantum in eis fuerit, expellant vel in de sponte recesserint in ipsorum proconsulum, consulum et universitatis et singularum personarum ex huiusmodi universitate ac incolarum presencia pro tempore in eodem opido et eius suburbiis eiusque ecclesiis statim post expulsionem seu recessum huiusmodi divina officia excomunicatis et interdictis exclusis celebrari populoque utriusque sexus eorundem opidorum seu eorum suburbiorum sacramenta ecclesiastica ministrari, necnon decedencium ex eis pro tempore corpora ecclesiastice sepulture tradi libere et licite possint, dunmodo opida ipsa et suburbia eorum huiusmodi specialiter non fuerint ecclesiastico supposita interdicto nec id dilectis filiis clero loci et suburbiorum huiusmodi aut proconsulibus, consulibus et universitati prefatis seu alicui vel aliquibus eorundem contigerit specialiter interdici, tenore presencium indulgemus apostolicis necnon huiusmodi provincialibus et synodalibus constitucionibus et aliis contrariis non obstantibus quibuscunque. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostre concessionis infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare presumpserit, indignacionem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum. Datum Assisii X° kal. Septembriis pontificatus nostri anno quarto.
Enthält: X° kal. Septembriis pontificatus nostri anno quarto
lateinisch
Archivale
Rückvermerke: Rückvermerk: Registraturvermerk "Jo[hannes] de Deynmarken"
Sortierdatum: 1393-08-23
Angaben zum entzogenen Vermögen
Sonstige Angaben
BZK-Nr.
Die Bundeszentralkartei (BZK) ist das zentrale Register des Bundes und der Länder zu den durchgeführten Entschädigungsverfahren. Bei der Aufnahme eines Verfahrens in die BZK wurde zur eindeutigen Identifizierung eine Nummer vergeben. Diese BZK-Nummer bezieht sich nicht auf eine Person, sondern auf ein Entschädigungsverfahren: Hat eine Person mehrere Ansprüche geltend gemacht (z.B. für sich selbst und für Angehörige), liegt im Normalfall für jedes Verfahren eine eigene BZK-Nummer vor. Häufig wurde als BZK-Nr. schlicht das Aktenzeichen der jeweiligen Entschädigungsbehörde übernommen.
Diese Nummer ist für eine Anfrage im entsprechenden Archiv wichtig.
Delikt nach NS-Justiz
Handlungen, die im Nationalsozialismus überhaupt erst kriminalisiert wurden (z.B. Heimtückegesetz, "Judenbegünstigung") oder die die NS-Justiz in verschärftem Maß verfolgte (z.B. Hochverrat).
Verfolgungsgrund
Die hier angegebenen Gründe orientieren sich am Wortlaut der in den Quellen genannten Verfolgungsgründe.
Rolle im Verfahren
„Verfolgte Person“ meint eine Person, die einen Entschädigungsanspruch für einen Schaden durch NS-Verfolgung geltend machte. Wenn der Antrag nicht von der verfolgten Person selbst, sondern von einer anderen Person gestellt wurde, so wird diese als „antragstellend“ angegeben und ihre Beziehung zur verfolgten Person, soweit vorhanden, vermerkt. In den Quellen wird die verfolgte Person mitunter als „Geschädigter“, die antragstellende Person als „Anspruchsberechtigter“ bezeichnet.
Suche im Archivportal-D
Weitere Archivalien zu dieser Person über die Wiedergutmachung hinaus können Sie eventuell im Archivportal-D finden.
Nähere Angaben zum Verfolgungsgrund
Ergänzende oder spezifischere Angaben zu Mitgliedschaft, Gruppenzugehörigkeit bzw. Gruppenzuschreibung, die Anlass für die Verfolgung war.