1244, Essen [und Osnabrück], im Kapitel [und] auf dem Stadthause –
Dompropst Bruno, Domdechant Johannes und das ganze Osnabrücker Domkapitel
bekunden, dass sie dem Mechfried von Werrepe und seiner Familie eine Hufe in
Werrepe auf zehn Jahre ausgetan haben, nachdem derselbe ausdrücklich anerkannt
hat, kein Recht auf den Besitz zu haben. – ... aus Gnade ... nachdem er
anerkannt hat, kein Recht auf dieselbe zu besitzen. – ... dass sie dem Mechfrit
... und seiner Familie [Ehefrau: Ermengardis; Kinder: Rabodone, Mechfrido,
Christina, Methilde, Gysla] eine Hufe in Werrepe auf zehn Jahre ausgetan haben,
nachdem derselbe in synodo vor Berno, Dekan von St. Johann, und später vor
Bischof und Kapitel und den burgensibus in domo civium ausdrücklich anerkannt
hatte, kein Recht auf den Besitz zu haben. Mechfrid und Ermengardis hatten die
Hufe aus der Hand des Kanonikers Godefridi auf zehn Jahre erhalten. – Siegler:
Bischof, Domkapitel, Dekan Berno von St. Johann und die Stadt Osnabrück. –
Resignation in Essen: decanus Berno sancti Johannis, Hugo de Varencampe et
G(odefridus) de Ore canonici nostri, Ludolfus et Sybodo utriusque ecclesie
plebani; laici: Everhardus de Horst, Hermannus Rant, Josep de Hardenberge,
Hinricus de Hamme, gogravius de Angelbeke, Wescelus villicus de Essene,
Alexander, Johannes et Helmicus de Werrepe et ceteri parrochiani ; alii
resignatione facte coram nobis..: Arnoldus cantor, Sybodo, Hinricus de Meppen,
Gerhardus de Foro et ceteri fratres de nostro capitulo ; tercie resignationi
facte coram judicio in domo civium intererant: Luderus judex, Gerhardus de
Monte, Johannes de Yburg, Helmicus de Foro, Johannes Volmerinc, Gerhardus
Hascekinc, Albertus Magnus. – Ausfertigung, Pergament. Von den früher vorhanden
gewesenen vier Siegeln nur noch das erste, das des Bischofs, und das letzte,
das der Stadt, an Pergamentstreifen erhalten. – Osnabrücker Urkundenbuch 2,447
– Abschrift Ma20 Copiar