In addition to the technically required cookies, our website also uses cookies for statistical evaluation. You can also use the website without these cookies. By clicking on "I agree" you agree that we may set cookies for analysis purposes. You can see and change your cookie settings here.
Friedrich von Aschwarden gibt dem Kloster Lilienthal eine Hufe in Aschwarden, die Hinrich Cavent bewirtschaftet. Für seine Familie behält er sich die Hälfte der Einkünfte vor, die jedoch nach seinem Tode für zwölf Mark vom Kloster gekauft werden können. Als Gegenleistung legitimiert das Kloster unter weiteren Auflagen die verspätete Heirat mit Lutgard, auch die Kinder aus dieser Ehe werden anerkannt. Notariatsinstrument des Johannes Oldebeer. Ausfertigung Pergament, 23 x 37 cm, in Teilen stark beschädigt und teilweise hinterklebt. - Rep. 3 Lilienthal, Nr. 323. - Notariatssignet des Johannes Oldebeer. In nomine domini amen. Anno nativitatis eiusdem millesimo quadringentesimo secundo mensisque Aprilis die sexta,/ hora sexta vel quasi, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Bonifatii divina providentia pape [noni] anno/ tredecimo in mei notarii publici et testium presentia subscriptorum personaliter constititus discretus vir Fredericus de Aschwurden,/ laycus Bremensis dyocesis, non vi nec mente captus seu dolo circumventus sed sponte libere plena et matura deliberatione/ prehabita pro salute anime sue dedit donavit legavit et assignavit perpetua et irrevocabili donatione conventui monasterii/ in Lylyendale, ordinis Cisterciensis, dicte dyocesis, terram seu mansum suam vel suum sitam vel situm in villa Aschwurden in terra/ Osterstade, dicte dyocesis, quam vel quem ad presens colit Hinricus Cavent, cum omnibus et singulis suis iuribus et pertinentiis/ perpetuo possidendam ad peragendum singulis annis perpetuis temporibus consolationem quandam seu servitium sanctimonialibus dicti/ monasterii in festo beate Katherine virginis, quemadmodum solempnius secundum redditus et proventus dicti mansi seu terre potuerit/ peragi et etiam celebrari more et consuetudine aliarum consolationum et servitiorum ibidem annuatim peragendarum et peragendorum./
Friedrich von Aschwarden gibt dem Kloster Lilienthal eine Hufe in Aschwarden, die Hinrich Cavent bewirtschaftet. Für seine Familie behält er sich die Hälfte der Einkünfte vor, die jedoch nach seinem Tode für zwölf Mark vom Kloster gekauft werden können. Als Gegenleistung legitimiert das Kloster unter weiteren Auflagen die verspätete Heirat mit Lutgard, auch die Kinder aus dieser Ehe werden anerkannt. Notariatsinstrument des Johannes Oldebeer. Ausfertigung Pergament, 23 x 37 cm, in Teilen stark beschädigt und teilweise hinterklebt. - Rep. 3 Lilienthal, Nr. 323. - Notariatssignet des Johannes Oldebeer. In nomine domini amen. Anno nativitatis eiusdem millesimo quadringentesimo secundo mensisque Aprilis die sexta,/ hora sexta vel quasi, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Bonifatii divina providentia pape [noni] anno/ tredecimo in mei notarii publici et testium presentia subscriptorum personaliter constititus discretus vir Fredericus de Aschwurden,/ laycus Bremensis dyocesis, non vi nec mente captus seu dolo circumventus sed sponte libere plena et matura deliberatione/ prehabita pro salute anime sue dedit donavit legavit et assignavit perpetua et irrevocabili donatione conventui monasterii/ in Lylyendale, ordinis Cisterciensis, dicte dyocesis, terram seu mansum suam vel suum sitam vel situm in villa Aschwurden in terra/ Osterstade, dicte dyocesis, quam vel quem ad presens colit Hinricus Cavent, cum omnibus et singulis suis iuribus et pertinentiis/ perpetuo possidendam ad peragendum singulis annis perpetuis temporibus consolationem quandam seu servitium sanctimonialibus dicti/ monasterii in festo beate Katherine virginis, quemadmodum solempnius secundum redditus et proventus dicti mansi seu terre potuerit/ peragi et etiam celebrari more et consuetudine aliarum consolationum et servitiorum ibidem annuatim peragendarum et peragendorum./
Friedrich von Aschwarden gibt dem Kloster Lilienthal eine Hufe in Aschwarden, die Hinrich Cavent bewirtschaftet. Für seine Familie behält er sich die Hälfte der Einkünfte vor, die jedoch nach seinem Tode für zwölf Mark vom Kloster gekauft werden können. Als Gegenleistung legitimiert das Kloster unter weiteren Auflagen die verspätete Heirat mit Lutgard, auch die Kinder aus dieser Ehe werden anerkannt. Notariatsinstrument des Johannes Oldebeer. Ausfertigung Pergament, 23 x 37 cm, in Teilen stark beschädigt und teilweise hinterklebt. - Rep. 3 Lilienthal, Nr. 323. - Notariatssignet des Johannes Oldebeer. In nomine domini amen. Anno nativitatis eiusdem millesimo quadringentesimo secundo mensisque Aprilis die sexta,/ hora sexta vel quasi, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Bonifatii divina providentia pape [noni] anno/ tredecimo in mei notarii publici et testium presentia subscriptorum personaliter constititus discretus vir Fredericus de Aschwurden,/ laycus Bremensis dyocesis, non vi nec mente captus seu dolo circumventus sed sponte libere plena et matura deliberatione/ prehabita pro salute anime sue dedit donavit legavit et assignavit perpetua et irrevocabili donatione conventui monasterii/ in Lylyendale, ordinis Cisterciensis, dicte dyocesis, terram seu mansum suam vel suum sitam vel situm in villa Aschwurden in terra/ Osterstade, dicte dyocesis, quam vel quem ad presens colit Hinricus Cavent, cum omnibus et singulis suis iuribus et pertinentiis/ perpetuo possidendam ad peragendum singulis annis perpetuis temporibus consolationem quandam seu servitium sanctimonialibus dicti/ monasterii in festo beate Katherine virginis, quemadmodum solempnius secundum redditus et proventus dicti mansi seu terre potuerit/ peragi et etiam celebrari more et consuetudine aliarum consolationum et servitiorum ibidem annuatim peragendarum et peragendorum./
Zisterzienserinnenkloster Lilienthal - Urkunden >> 1 Urkunden in chronologischer Reihenfolge
06.04.1402
Enthält: Reservavit tamen dictus Fredericus sibi et Lucken, uxori ipsius, ibidem ut inferius scribitur legitime copulate, ac Hermanno/ filio, Elizabecht filie suis et dicte Lutgardis ac aliis filiis suis legitimis in posterum nascituris usufructum/ medietatis terre seu mansi antedicte vel antedicti, quoad unus eorum vixerit, omnibus autem ipsis in domino defunctis debet dicta/ terra sive mansus totaliter et omnino ad prefatum monasterium cum omnibus iuribus suis et pertinentiis devolvi et pertinere, poterit/ tamen dictum monasterium ipso Frederico a medio sublato usufructum medietatis terre seu mansi supradicte a prefata Lutgardi,/ filiis et filiabus suis natis vel nascituris ac alteri eorum, quandocumque dictum monasterium voluerit et ei placuerit, pro duodecim/ marcis Bremensibus ac redditibus annuis unius marce Bremensis absque ulla dictorum filiorum, filiarum, Lutgardis et heredum/ contradictione et impedimento redimere ac possidere. Qua donatione seu legatione facta sepedicta Lutgardis, filia quondam/ Alberti de Dillen, una cum Iohanne, fratre suo carnali ac aliis dictis viris et mulieribus quamplurimis honestis inferius in testimonium/ annexis insteterunt ac unanimiter instantia debita, qua potuerunt, predicto Frederico supposuerunt, ut causa dei intuitu/ honestatis propter filios suos et anime sue salutem dictam Lutgardim in uxorem legitimam duceret et sibi secundum formam/ ecclesie matrimonialiter faceret copulare. Unde dictus Fredericus plena et matura deliberatione prehabita proposuit et dixit huiusmodi/ supplicationibus causa dei et propter alias causas supradictas se libenter velle inclinare et easdem exaudire condicionibus infrascriptis ab ipsa/ Lutgarde prius arbitratis et consensis, quarum prima fuit hec. Quod ipsa Lutgardis non deb(eret) quibuscumque modo forma via iure/ directe vel indirecte seu quovis quesito colore ipsum Fredericum a servitio monasterii in
Enthält: Lylyendale antedicti, in quo ad presens est, postulare/ nec ipsum in eodem inpedire, sed magis eidem in quibus potest fovere procuratoria et adiutrix. Secunda conditio est, quod, si dicta Lutgardis/ adulteraretur, quod deus avertat, extunc non deberet neque dotem suam neque aliquam portionem hereditatis seu bonorum mobilium vel/ immobilium ab ipso Frederico ac filiis seu filiabus eorundem postulare nec etiam in eisdem particeps esse, sed omnino deberet/ esse privata et separata ab omnibus supradictis. Tertia condicio, quod heredes dicte Lutgardis ipsa Lutgarde in domino defuncta nichil/ omnino deberent ab ipso Frederico et filiis vel filiabus de bonis ipsi Lutgardi nomine dotationis vel alio quocumque modo datis et/ assignatis, dandis vel assignandis repostulare vel habere iure et consuetudine patrie non obstantibus. Reservavit etiam dictus/ Fredericus sibi dimidietatem curie domus et edificiorum eiusdem sit[orum] a in More 1 iuxta dictum monasterium ad nutum et beneplacitum/ suum de eisdem disponend(um). Voluit etiam idem Fredericus, ut omnia et singula bona sua post obitum uxoris et filiorum/ ac filiarum suorum vel suarum et sui ipsius ad ipsum monasterium sepedictum penitus pervenire, que omnia et singula dicta Lutgardis/ una cum amicis suis ibidem presentibus arbitrata fuit et consensit libera voluntate. Quibus factis sepedicti Fredericus et/ Lutgardis matrimonium per verba de presenti usitatis et in iure consuetis contraxerunt, quos discretus vir dominus Hermannus/ Hollinde, perpetuus vicarius in ecclesia sancti Anscharii Bremensis, secundum formam ecclesie et consuetudinem ipsa Lutgarde, Hermano filio/ et Elisabeth filia suis et sepedicti Frederici antedictis sub toga sua receptis et suo cingulo circumcinctis in signum vero/ vere legitimationis, ut moris patrie est, solempniter copulavit. Insuper honesta domina Lutgardis, civis Bremensis, martertera/ dicte
Enthält: Lutgardis, eidem Frederico et Lutgardi in signum dotis promisit et assignavit XII marcas Bremenses, cuius pecunie/ idem Fredericus tres marcas Bremenses recognovit sibi publice persolutas una cum aliis rebus et bonis, in quibus/ eidem Frederico fuerat sufficiens et contentus. Acta sunt hec in domo habitationis discreti viri patroni Eylardi, civis/ Bremensis, prope valuam beati Anscharii ibidem anno, indictione, mense, die, hora et pontificatu quibus supra presentibus/ ibidem discretis viris ac honestis mulieribus Thiderico Harneschmaker, Alberte et Wilkino fratribus dictis/ Safferan, patrono Eylardo predicto, Iohanne de Dillen, fratre sepedicte Lutgardis, Mechtilde, relicte quondam Wiggeri de/ Holtorpe, Margareta uxore Eylen Kloken, civibus Bremensibus, ac quampluribus testibus fidedignis ad premissa/ vocatis pariter et rogatis. Et ego Iohanne Oldebeer, clericus Bremensis, publicus imperiali auctoritate notarius, quia/ huiusmodi donationi, legationi, usufructus reservationi, arbitrationi, copulationi/ omnibusque aliis et singulis premissis dum sic ut premittitur agerentur et fierent/ una cum prenominatis testibus presens interfui eaque sic fieri vidi et audivi/ et in hanc publicam formam per alium fidelem et ydoneum conscriptum redegi, quam/ signo et nomine meis solitis et consuetis signavi rogatus pariter et requisitus/ in fidem et testimonium omnium et singulorum premissorum. a Wegen eines Flecks auf dem Pergament sind die letzten Buchstaben nicht lesbar; 1 nicht lokalisiert. Datierung: 1402 April 6, Bremen
The Bundeszentralkartei (BZK) is the central register of the federal government and federal states for completed compensation proceedings. When a claim is entered into the BZK, a number is assigned for unique identification. This BZK number refers to a compensation claim, not to a person. If a person has made several claims (e.g. for themselves and for relatives), each claim generally has its own BZK number. Often, the file number of the respective compensation authority is used as the BZK number.
This number is important for making an inquiry to the relevant archive.
Delict according to Nazi judicial system
Conduct that was first criminalized under National Socialism (e.g. the Treachery Act, ‘Judenbegünstigung’) or which the Nazi judiciary prosecuted more severely (e.g. high treason).
Reason for persecution
The reasons provided here are based on the wording in the reasons for persecution stated in the sources.
Role in the proceeding
‘Verfolgt’ refers to a person who submitted a compensation claim for damage caused by Nazi persecution. If the application was submitted by a person other than the persecuted person, this other person is designated as ‘antragstellend’ and their relationship to the persecuted person, if there is one, is noted. In the sources, the persecuted person is sometimes referred to as ‘Geschädigter’ (aggrieved party) and the applicant as ‘Anspruchsberechtigter’(claimant).
Search in Archivportal-D
You may find additional archival material on this person not related to Wiedergutmachung in the Archivportal-D.
Additional information on reason for persecution
Additional or more specific information on membership and group affiliation which were the reason for the persecution.