Ebf Heinrich von Köln vergleicht sich mit Abt Hermann von Corvey über Marsberg dahingehend, daß die Kölner Kirche die Hälfte Marsbergs mit allen Rechten und Einkünften, aber ohne das auf dem Berg liegende Kloster, das der geistlichen Gerichtsbarkeit und dem alleinigen Eigentum des Abtes und der Corveyer Kirche untersteht, behält. Keine der beiden vertragschließenden Parteien wird auf dem Berg einen Burgvogt einsetzen oder ein Gebäude ohne des anderen Zustimmung und Willen errichten. Wird etwas gebaut, soll das nur nach beiderseitiger Beratung und auf gemeinsame Kosten geschehen. Der Ebf überläßt Corvey den Hof Drewer mit allen Rechten, während der Abt mit Einverständnis seiner Getreuen und seiner Kirche Köln die Hälfte der Burg Lichtenfels zugesteht und Köln bei der Burg auf gemeinsame Kosten eine Stadt bauen und befestigen will. Auf der Burg soll nur mit beiderseitigem Einverständnis ein Burgvogt eingesetzt werden. Sollten Mühlen bei der Burg errichtet werden, soll die Hälfte der daraus erwachsenden Einkünfte Köln zustehen. Der Abt und seine Kirche, seine Ministerialen und Burgmannen und alle Hintersassen begeben sich mit all ihren Gütern und Besitzungen unter den Schutz des Erzstifts, wohingegen Köln dem Abt zwölf näher genannte Gläubiger stellt und verspricht, wenn ein Kölner einen Corveyer um 20 Mark oder weniger geschädigt hat, den Schaden innerhalb von vier Wochen zu regulieren, andernfalls die Gläubiger in Marsberg dafür einstehen werden. (Es folgen die Namen der Gläubiger.) Sollte ein Gläubiger ausfallen, soll ein anderer an seine Stelle treten. Die beiderseitigen Ministerialen und Burgmannen müssen sich nicht in gemeinsamen Städten vor Gericht verantworten, es sei denn bei Vergehen handhafter Tat wie Diebstahl, Raub und dergleichen. Sollte sich ein Kölner Ministeriale oder Burgmann in Kölner Städten und Burgen gegen die Corveyer Kirche vergehen, soll dies innerhalb drei Monaten reguliert werden, wenn nicht, will der Ebf den Verursacher aus den Burgen und Städten entfernen und den Abt gegen diesen unterstützen. Sollte auch das nicht eintreten, soll Marsberg ganz der Corveyer Kirche zufallen. Die Vertragspartner versprechen sich gegenseitigen Rechtsbeistand mit Ausnahme gegen das Reich. In nomine sancte et individue trinitatis. Henricus divina favente clementia sancte Coloniensis ecclesie archiepiscopus universis Christi fidelibus, ad quos presens pagina pervenerit, in perpetuum. Ad oblivionis confusionem evitandam notum esse cupimus tam presentibus quam futuris, quod super controversia inter nos et Herimannum abbatem Corbeygensem super Monte Martis et aliis habita nos tum propter pacem terre tum propter ecclesie nostre et sue mutuam in perpetuum promotionem et familiaritatem prudentum consilio et ecclesie nostre consensu amicabiliter cum ipso composuimus in hunc modum, quod nos videlicet et ecclesia retinebimus medietatem iam dicti montis cum omni iure et proventu excepto claustro in monte sito, quod abbatis et ecclesie Corbeygensis spirituali iuridictioni et dominio solummodo subiacebit. Neuter nostrum castellanum in dicto monte locabit vel edificium aliquod construet sine alterius consensu et voluntate. Si vero aliquid edificandum est, fiet de consilio amborum et communibus expensis. Nos autem in restaurum iam dicte medietatis montis cum consilio priorum et consensu capituli ecclesie maioris curtim in Drivere ecclesie Corbeygensi cum omni iure contulimus perpetuo possidendam. Ad amplioris quoque dilectionis et familiaritatis firmitatem memoratus abbas de consilio suorum fidelium et ecclesie sue consensu castri Lichtenvils medietatem nobis et ecclesie Coloniensis assignavit et nos oppidum prope castrum idem communibus edificabimus expensis et muniemus, quod in omni proventu nobis erit commune. In castro autem nullus instituetur castellanus nisi de consilio partis utriusque. Si vero molendina prope castrum edificata fuerint, medietas proventum nobis et ecclesie nostre cedet. Item bona abbatis et ecclesie sue et suorum ministerialium et castrensium tam in oppidis quam in villis et hominibus et aliis ad eum et ipsos pertinentibus ab exactionibus et quibuslibet iniuriis salva erunt et in nostra tuitione consistent, nisi forte ad proclamationem terre ad iusta iudicia contra malefactores exercenda iidem homines Corbeygenses debeant subservire. Item prenotato abbati XII dedimus fideiussores subnotatos, qui fide data promiserunt, quod si aliquis hominum nostrorum ipsum vel homines suos ad summam viginti marcarum vel infra leserit, nos commoniti infra quatuor septimanas faciemus emendari, alioquin nostri fideiussores facta sibi commonicione Mersberg intrabunt inde ante satisfactionem non exituri. Si vero nos iustum iudicium in ipsum malefactorem exercuerimus vel eum de oppidis et castris nostris et terra expulerimus, ipsi fideiussores ex eo sunt absoluti. Hii autem sunt fideiussores: Herimannus Advocatus Coloniensis, Theodericus dapifer, Franco pincerna, Godefridus camerarius, Gozwinus marscalcus, Richwinus marscalcus, Johannes de Padeberg, Gozwinus Scultetus Susatiensis, Theodericus et Herbordus de Hildene, Hermannus Spigil, Henricus de Werle. Si vero aliquem fideiussorum predictorum decedere contigerit, loco ipsius alius substituetur. Item ministeriales et castrenses nostri et abbatis non debent in oppidis nobis communibus per iudicium detineri, nisi in manifestis excessibus ut furto, rapina et similibus deliquerint, propter quod ibidem iudicabuntur, et si aliquis a nobis proscriptus fuerit, ille nostre servabitur iurisdictioni. Item si ministerialis noster vel castrensis vel aliquis in oppidis et castris nostris residens nostra sera firmatis et vigilibus custoditis erga ecclesiam Corbeygensem deliquerit, nos vel, si absentes fuerimus, a prioribus nostris ab abbate vel, si ipse presens non fuerit, a conventu suo commoniti infra tres menses faciemus emendari. Quod si emendare noluerit, nos eum a castris et oppidis nostris expellemus et contra eum abbati assistemus. Quod si non fecerimus, Mons Martis totaliter ecclesie Corbeygensi cedet. Ut autem inter Coloniensem et Corbeygensem ecclesias propensior perpetuo vigeat et observetur dilectio, ea inter nos intervenit confederatio, ut nos et ipse ecclesie sibi contra omnem hominem excepto imperio in suo iure assistent. Et si nos vel aliquis successorum nostrorum premoniti ad quatuor septimanas domino abbati vel alicui successorum suorum non astiterimus, Mons Martis ipsi et ecclesie sue totus cedet et ipse versa vice cum suis successoribus in simili casu pene consimili subiacebit. Ut autem hoc factum ratum permaneat et inconvulsum, presentem paginam exinde conscriptam nostri et maioris ecclesie Coloniensis sigillorum appensione fecimus communiri. Testes huius rei sunt: Conradus maior prepositus et archidiaconus Coloniensis, Johannes prepositus Bunnensis et archidiaconus, Godefridus prepositus Xantensis et archidiaconus, Arnoldus prepositus sancti Gereonis, Henricus prepositus sancti Severini, Bruno prepositus sancti Kuniberti, Henricus prepositus sancti Georgii, Albertus subdecanus, Gozwinus choriepiscopus, Bonefacius scolasticus, Godefridus prepositus Monasteriensis; Henricus comes Seinensis, Adolfus comes de Marcha, Godefridus comes de Arnsberg, Bernardus de Lippia, Volquinus de Sualenberg et frater eius, Conradus de Itere, Bernardus de Osde, Jonatas de Ardei, Henricus Niger, Herimannus Advocatus Coloniensis, Hermannus Marscalcus et Gozwinus filius eius, Theodericus dapifer, Franco pincerna, Godefridus camerarius, Riquinus marscalcus, Gozwinus Scultetus Susatiensis, Johannes de Padeberg, Albertus de Sturmede, Wernerus et Bertolfus de Brakele, Theodericus et Heribordus de Hildene, Hermannus Spigil, Cunradus de Amelunx et Herbordus filius eius, Hermannus de Nienkirken, Gerardus Hadeke, Godefridus de Godelumen, Ordemarus, Bernardus de Dalheim, Henricus de Luttardessen, Albertus dictus Vrie, Theodericus de Weten, Albero de Reclenchusin, Alardus et alii quamplures. Acta sunt hec apud Susatum anno Domini MoCCoXXXo mense Augusto. Soest